Bestuur & Sponsors

Elke - De Grote Dalmuti

 

Van kleinsaf was ik gek van bordspellen, maar als enig kind ben ik héél lang op mijn honger blijven zitten. Buiten een potje schaken, stratego en raadje-plaatje met (groot)ouders heb ik amper spelherinneringen uit mijn jeugd.

 

Deze oude passie werd terug opgerakeld in 2006 toen ik, na maanden twijfelen, spellenclub GameFactory in Wilrijk binnenstapte. Mijn eerste 'echte' spel was het pittige Caylus en ik ben blij dat ik toen niet gillend ben weggelopen. Integendeel, ik was verkocht en heb mijn echtgenoot Sven met zachte dwang overtuigd om al eens mee te spelen. Met succes, want hij was diegene die in 2009 suggereerde om een eigen spellenclub te starten. En ik mocht voorzitter zijn :)

 

Aan de speltafel hou ik van een breed gamma spellen: van een licht kaartspelletje (Dalmuti of 7 Wonders), over een sterk thematisch (Battlestar Galactica of Arkham Horror) tot een tactisch spel (Twilight Struggle of Terra Mystica). Wees welkom om mee te spelen!

 

 

Katrien - Miscatonic Librarian

 

Mijn verhaal begint toen ik als 18-jarige student op kot een onbekende rode doos vond. Plots vond ik mezelf als kolonist op een wildvreemd eiland en moest ik mezelf al houthakkend en schapen kwekend naar de overwinning werken.

 

De drang naar avontuur werd steeds sterker en ik liet me verleiden tot nieuwe queesten, in het gezelschap van boeren, stedelingen, bouwmeesters en condotierres. Ik kwam in Lier terecht bij een vrolijke bende, die me leerden dat er ook zoiets bestond als coöperatief de wereld redden van o.a. octopusachtige goden en virussen. Af en toe een mes in de rug door een minion van Mordred? Ach, dat hoort erbij…

 

Verbazingwekkend genoeg blijft mijn stamina na al die jaren spelen hoog (al kan er over mijn sanity getwijfeld worden…) Hoog tijd om me te engageren en de Big Books of Madness van de Pallieters te beheren als secretaris/librarian.

 

Tot in de Red Dragon Inn... euhm... de Refuge!

Lieve - Tsuro

 

Een speelvogel ben ik al van kindsbeen af, zowel buitenspelen als binnenspellen. Mijn motto was toen al: het samenspelen is belangrijker dan het winnen.

 

Een collega liet me kennismaken met modernere bordspelen en sindsdien mocht mijn zoon enkel vriendjes uitnodigen als ik ze rond de tafel kon roepen om Kolonisten, Carcassone of Machiavelli te spelen. Aangezien mijn zoon wat ouder - lees: mondiger ('nee, mama, vandaag niet') - werd, schuimde ik vriendinnen af met mijn drie spelletjes. Met hen stapte ik een keer binnen in een zaaltje van de Refuge tijdens een spelnamiddag van Elke en Sven. Daar werd mijn vermoeden bevestigd dat de bordspellenwereld veel groter was. In mijn beleving zelfs oneindig: steeds andere spellen, steeds andere formaties van medespelers aan tafel. Zalig!

 

Trouwens, gefocusd bezig zijn met dat ene spel helpt me mijn hoofd leeg te maken in drukke tijden. Ook zalig!

Joris - Temaki

 

Als kind speelde ik al heel graag bordspelletjes zoals Muizenval, De Betoverde Doolhof, Hotel... Ik deed dat zo graag dat ik soms tegen mezelf speelde als ik niemand vond die mee wou doen. Dat heeft zo zijn voordelen: winnen doe je altijd! Mijn neef heeft me als tiener Catan leren kennen en daarmee werd de deur geopend naar het “echte” spul.

 

Doorheen de jaren groeide mijn verzameling. Samen met vrienden bouwde ik wereldwonderen, saboteerde ik goudmijnen, zette ik hele landen onder hoogspanning en kweekte ik koeien in de middeleeuwen. Toen mijn partner Robin ontdekte dat hij een natuurtalent was in Agricola en met gemak van mij won zonder ook maar één middeleeuwse koe, was hij meteen ook verkocht voor de spellen. Toen we in 2015 naar Lier verhuisden zijn we Spellenclub Pallieter gaan opzoeken. Dat was een goede zet. Heel veel leuke mensen en een spellenverzameling waarbij de onze in het niets verdwijnt!

 

Ik hou van zo goed als alle soorten spellen, maar heb een zwak voor spellen waarin ik dingen kan bouwen (Terraforming Mars, Caverna, ...). Een goed potje bluf en verraad (The Resistance, Cutthroat Caverns, ...) is ook altijd leuk. En als je open staat voor onbekende spellen van genres die je niet meteen aanspreken word je dikwijls aangenaam verrast. Het is maar een tip!

Robin - Imp

 

Toen ik een kind was, speelde ik af en toe een gezelschapsspel zoals Mens-Erger-Je-Niet, Monopolie en Levensweg. Mijn familie was toen (en is nog steeds) totaal niet geïnteresseerd in gezelschapsspellen, dus moest ik vaak zagen voor iemand met me een spel wou spelen. Tijdens mijn laatste jaren in het middelbaar ben ik begonnen met kaartspellen. Tijdens de middagpauze werd Wiezen en later ook Magic The Gathering dagelijkse kost. Ook was er af en toe al Risk of Catan bij, maar dit bleef nog op de achtergrond.

 

Mijn echte passie voor gezelschapsspellen is pas gestart toen ik mijn huidige partner Joris heb leren kennen. Hij speelde vaak spellen met zijn oud-klasgenoten. Het spel dat toen mijn interesse wekte was Agricola, wat ik nu nog altijd heel graag speel.

 

Een tip voor nieuwe bezoekers: Voel je niet geïntimideerd wanneer je iemand over tientallen spellen hoort praten waar je nog nooit van gehoord hebt of hoort hoeveel kasten vol spellen iemand heeft. Je hoeft geen expert in de gezelschapspellenwereld te zijn voor een bezoek aan deze club. Joris en ik behoren tot de mensen die totaal niet weten welk Kickstarter spel op dit moment hot is en we hebben ook maar een bescheiden collectie spellen.

 

Sven - Primarch

 

Als kind speelde ik veel spellen met mijn broer, zuster, moeder, grootvader en kameraden. Het betrof spellen zoals schaken, dammen, risk, levensweg, stratego, monopoly, ...

 

In de jaren '80 kwamen de eerste spelconsoles en pc's op de markt waardoor mijn interesse in bordspelen verdween. Ik was een fervente computergamer tot ik Elke leerde kennen. Dankzij haar ben ik terug geïnteresseerd geraakt in bordspelen. In 2006 ben ik dan lid geworden bij Gamefactory en later ook bij SpinLi. Onze collectie groeide uit van voornamelijk tweespelers naar een grote verscheidenheid van genres en multiplayers.

 

In 2009 hebben Elke en ik Spellenclub Pallieter opgericht. Onze eerste lokatie was het fort van Lier, maar dit sloeg niet zo aan. In 2012 zijn we dan verhuisd naar café Refuge op het Zimmerplein te Lier en dan is de club snel beginnen groeien.

 

Dankzij de gestage groei van het aantal leden en het organiseren van meerdere spelweekends per jaar in samenwerking met Gamefactory, besloten we om een bestuur op te richten. Ik ben dan ook zeer blij om met deze fijne mensen te mogen samenwerken. Hou ons goed in de gaten! Er liggen een aantal leuke ideeën op de (spel)tafel.

Spellenclub Pallieter kan niet zonder bestuur, maar nog minder zonder alle leden. Bedankt voor jullie massale opkomst, goed humeur en vrolijke zelf!

 

Ook willen we onze sponsers nog eens in de bloemetjes zetten! Dank je wel!

Spellenclub Pallieter © 2009-2018