Wie zijn we

Spellenclub Pallieter vzw

Elke - De Grote Dalmuti

 

Van kleinsaf was ik gek van bordspellen, maar als enig kind ben ik héél lang op mijn honger blijven zitten. Buiten een potje schaken, stratego en raadje-plaatje met (groot)ouders heb ik amper spelherinneringen uit mijn jeugd.

 

Deze oude passie werd terug opgerakeld in 2006 toen ik, na maanden twijfelen, spellenclub GameFactory in Wilrijk binnenstapte. Mijn eerste 'echte' spel was het pittige Caylus en ik ben blij dat ik toen niet gillend ben weggelopen. Integendeel, ik was verkocht en heb mijn echtgenoot Sven met zachte dwang overtuigd om al eens mee te spelen. Met succes, want hij was diegene die in 2009 suggereerde om een eigen spellenclub te starten. En ik mocht voorzitter zijn :)

 

Aan de speltafel hou ik van een breed gamma spellen: van een licht kaartspelletje (Dalmuti of 7 Wonders), over een sterk thematisch (Battlestar Galactica of Arkham Horror) tot een tactisch spel (Twilight Struggle of Terra Mystica). Wees welkom om mee te spelen!

 

 

Katrien - Miscatonic Librarian

 

Mijn verhaal begint toen ik als 18-jarige student op kot een onbekende rode doos vond. Plots vond ik mezelf als kolonist op een wildvreemd eiland en moest ik mezelf al houthakkend en schapen kwekend naar de overwinning werken.

 

De drang naar avontuur werd steeds sterker en ik liet me verleiden tot nieuwe queesten, in het gezelschap van boeren, stedelingen, bouwmeesters en condotierres. Ik kwam in Lier terecht bij een vrolijke bende, die me leerden dat er ook zoiets bestond als coöperatief de wereld redden van o.a. octopusachtige goden en virussen. Af en toe een mes in de rug door een minion van Mordred? Ach, dat hoort erbij…

 

Verbazingwekkend genoeg blijft mijn stamina na al die jaren spelen hoog (al kan er over mijn sanity getwijfeld worden…) Hoog tijd om me te engageren en de Big Books of Madness van de Pallieters te beheren als secretaris/librarian.

 

Tot in de Red Dragon Inn... euhm... de Refuge!

Lieve - Tsuro

 

Een speelvogel ben ik al van kindsbeen af, zowel buitenspelen als binnenspellen. Mijn motto was toen al: het samenspelen is belangrijker dan het winnen.

 

Een collega liet me kennismaken met modernere bordspelen en sindsdien mocht mijn zoon enkel vriendjes uitnodigen als ik ze rond de tafel kon roepen om Kolonisten, Carcassone of Machiavelli te spelen. Aangezien mijn zoon wat ouder - lees: mondiger ('nee, mama, vandaag niet') - werd, schuimde ik vriendinnen af met mijn drie spelletjes. Met hen stapte ik een keer binnen in een zaaltje van de Refuge tijdens een spelnamiddag van Elke en Sven. Daar werd mijn vermoeden bevestigd dat de bordspellenwereld veel groter was. In mijn beleving zelfs oneindig: steeds andere spellen, steeds andere formaties van medespelers aan tafel. Zalig!

 

Trouwens, gefocusd bezig zijn met dat ene spel helpt me mijn hoofd leeg te maken in drukke tijden. Ook zalig!

Wim - The Servant Of Cthulhu

 

Mijn jeugd werd getekend door spellen zoals stratego, monopoly, jumbo jet, hotel, cluedo, vier op een rij, wie is het, ....

 

Tot ik op een keertje naar Venetië was geweest en daar het spel Inkognito zag staan. Italiaans was nu niet bepaald de taal waarin ik wou spelen en ging al snel terug in België dit spel zoeken en met resultaat. Incognito werd in België verkocht door MB.

 

Tijdens deze zoektocht kwam ik veel spellen tegen in de rekken van 999 games en besloot om er enkele van mee te nemen. Zo kwamen Catan, Carcasonne en Agricola in de nog magere collectie. Tijdens een vakbondsstaking schoof ik bij aan tafel waar ze Machiavelli speelden en kon dit spel ook wel waarderen. Niet veel later zat ook deze in mijn collectie.

 

In 2012 begonnen de kinderen stilletjes aan andere oorden op te zoeken en kwamen de spellen minder frequent op tafel zodat ik besloot om een bezoek te brengen aan een spellenclub om mijn hobby terug wat meer te kunnen beoefenen.

 

Mijn eerste stap bij Pallieter werd gezet en ik stond verbaasd over de verscheidenheid aan spellen die er op de markt waren. Ik leerde The Red Dragon Inn kennen en mijn besluit stond vast om meerdere van dit genre te ontdekken. Wat later werd ik op de hoogte gebracht van BGG en toen kwam alles in een stroomversnelling terecht.

 

De spellen die nu in mijn collectie komen zijn wel van een heel ander kaliber. Ik kan wel één ding niet goed begrijpen… waarom noemen ze me “de backstabber”?

 

Als Servant sta ik in voor de communicatie en PR van dit “New World Order”.

Sven - Primarch

 

Als kind speelde ik veel spellen met mijn broer, zuster, moeder, grootvader en kameraden. Het betrof spellen zoals schaken, dammen, risk, levensweg, stratego, monopoly, ...

 

In de jaren '80 kwamen de eerste spelconsoles en pc's op de markt waardoor mijn interesse in bordspelen verdween. Ik was een fervente computergamer tot ik Elke leerde kennen. Dankzij haar ben ik terug geïnteresseerd geraakt in bordspelen. In 2006 ben ik dan lid geworden bij Gamefactory en later ook bij SpinLi. Onze collectie groeide uit van voornamelijk tweespelers naar een grote verscheidenheid van genres en multiplayers.

 

In 2009 hebben Elke en ik Spellenclub Pallieter opgericht. Onze eerste lokatie was het fort van Lier, maar dit sloeg niet zo aan. In 2012 zijn we dan verhuisd naar café Refuge op het Zimmerplein te Lier en dan is de club snel beginnen groeien.

 

Dankzij de gestage groei van het aantal leden en het organiseren van meerdere spelweekends per jaar in samenwerking met Gamefactory, besloten we om een bestuur op te richten. Ik ben dan ook zeer blij om met deze fijne mensen te mogen samenwerken. Hou ons goed in de gaten! Er liggen een aantal leuke ideeën op de (spel)tafel.

Spellenclub Pallieter kan niet zonder bestuur, maar nog minder zonder alle leden. Bedankt voor jullie massale opkomst, goed humeur en vrolijke zelf!

 

Ook willen we onze sponsers nog eens in de bloemetjes zetten! Dank je wel!

Spellenclub Pallieter © 2009-2017